Στου χωριού τη βρύση

Ένας από τους αγαπημένους προορισμούς των σχολικών εκδρομών ήταν τα τρία ρέματα .Με τα ψηλά τους πλατάνια ! τις φτέρες τους !  και τον όμορφο  καταρράκτη νερού. Τα μαθητούδια  και οι δάσκαλοι τους , εδώ περνούσαν μια ευχάριστη μέρα σπάζοντας τη σχολική τους ρουτίνα . Οδηγός κάποιος από τους μεγαλύτερους μαθητές , μια και αυτοί γνώριζαν καλύτερα το μονοπάτι αφού το περπάταγαν πολλές φορές για να στήσουν καρτέρι στα κοτσύφια που πήγαιναν για νερό το καλοκαίρι. Διασχίζοντας μια ρεματιά φτάναμε στην πηγή και αμέσως βουτάγαμε για ξεδίψασμα .Σήμερα ...; Μεγαλώσαμε...;Δεν έχουμε χρόνο για εκδρομές...; Δεν ξέρω γιατί δεν απολαμβάνουμε την ομορφιά του τόπου όπως στα παιδικά χρονιά. Ίσως τότε  να ζούσαμε τη μαγεία της ανακάλυψης του γύρω κόσμου μας .Σήμερα όλοι τρέχουμε σαν τα κοτσύφια όπου βρούμε καλό νερό Και καλά αν μπορείς να το βρεις ,όπως έδω,  στη βρύση του χωριού ,από την αμόλυντη πηγή των τριών ρεμάτων . Άμα είσαι στη Φουκουσίμα ; Που να βρεις; Ας προστατέψουμε το περιβάλλον μπας και   βρίσκουν λίγο νεράκι τα παιδιά μας ,όπως ο μπάρμπας της φωτογραφίας που με το μηχανάκι του από το Αιτωλικό,κάθε βδομάδα φουλάρει με καθαρό νεράκι για το σπίτι του

Σαν παραμυθια τα παιχνιδια της αλανας

Θυμάμαι τα παιδιά που έπαιζαν και τραγουδούσαν

Χαμένα τα όνειρα τους κι όμως γελούσαν.

Σαν παραμύθια τα παιχνίδια της αλάνας

Και κρυφά πίσω απ’ τη πόρτα τα δάκρυα της μάνας.

Και του πατέρa τη φωνή που δεν άκουσαν,

Τη λύπη κάναν γλέντι και ποτέ δεν σταματούσαν

Αυτoύς  τους στίχους του .B D Foxmoor επέλεξε να ξεκινήσει τον πρόλογο της νέας του λαογραφικής δουλειάς ο Γιώργος Κομζιάς .Και αυτοί οι στίχοι είναι που δάνεισαν και τον τίτλο του βιβλίου του ,το οποίο ο πολιτιστικός σύλλογος του Αιτωλικού εξέδωσε

ΚΤΙΡΙΑ -ΒΟΥΛΩΜΕΝΗ - ΞΕΡΟΒΡΥΣΗ Ιστορικα τοπωνυμια

Τα ''χτιρια ''

Μας πήρε ένα τέταρτο της ώρας για να κατέβουμε τη νότια πλαγιά του όρους Αράκυνθος και βγαίνοντας από το μονοπάτι παρατήρησα αρχαία τείχη , κτισμένα με κονίαμα .Νόμισα στην αρχή πως είναι απομεινάρια κάποιου υδραγωγείου που έφερνε νερό στην Πλευρώνα......θεώρησα πως ανακάλυψα το αρχαίο Τείχιον, οχυρό που δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερη θέση για την φύλαξη των περασμάτων από την πλευρά της θάλασσας .

Η μουσική βελτιώνει τη μνήμη

Ανδιμοσιευση απο syllektiko
 
Μέχρι τώρα οι έρευνες είχαν αποδείξει ότι η μουσική βοηθά πολλαπλά τους μαθητές και τους ίδιους τους μουσικούς, μεταξύ άλλων αναπτύσσοντας καλύτερα τον εγκέφαλό τους και διευκολύνοντας τη διαδικασία της μάθησης. Τώρα, μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα έρχεται να αναδείξει ότι η μουσική εκπαίδευση κάνει καλό επίσης στους ηλικιωμένους, που συνεχίζουν να παίζει μουσική, αντισταθμίζοντας έτσι σε ένα βαθμό τις συνέπειες της γήρανσης.
Οι ερευνητές του Εργαστηρίου ....
ΑκουστικήςΝευροεπιστήμης του Πανεπιστημίου Northwestern του Σικάγο, με επικεφαλής την καθηγήτρια νευροβιολογίας και φυσιολογίας Νίνα Κράους, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό έντυπο PLoS ONE, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η εφόρου ζωής μουσική εκπαίδευση και το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου παρέχει πλεονεκτήματα διαρκείας σε τουλάχιστον δύο λειτουργίες, στην μνήμη και στην ακοή, που και οι δύο τείνουν να αμβλύνονται με το πέρασμα του χρόνου.
Τα σχετικά πειράματα έδειξαν ότι τα άτομα 45 έως 65 ετών -μουσικοί επαγγελματίες και ερασιτέχνες που είχαν αρχίσει να παίζουν μουσική στην ηλικία των εννέα ετών ή και νωρίτερα- υπερτερούσαν σαφώς στη μνήμη και στην ακοή (δυνατότητα να ξεχωρίσουν μια ομιλία μέσα σε πολύ θόρυβο), σε σχέση με όσους δεν έπαιζαν ποτέ κάποιο μουσικό όργανο.
Η μουσική εξάσκηση εκπαιδεύει κατάλληλα το νευρικό σύστημα και το κάνει πιο προσαρμοστικό, σύμφωνα με την Δρ Κράους, με αποτέλεσμα να αντισταθμίζει εν μέρει τις συνέπειες της γήρανσης.

Το παλιό τρακτέρ

Τι να κοιτάζει ο πιτσιρίκος και τι να σκέφτεται

Πόσες καλάθες καπνού κουβάλησε απ’ τις καρουτες ;

Ποσά οργώματα έκανε ;

Μια θράκα φαμελιά έθρεψε ...

Μέχρι και στο Μεσολόγγι την πήγε

Όλοι πίσω στην καρότσα ,να δουν την ανατίναξη του Καψάλη .

Και τώρα πια , καθαρό και πλυμένο απ’τις σκόνες όπως ταιριάζει στους νεκρούς ,αποκαμωμένο , απίθωσε ξυπόλυτο τα δυο του πόδια στο δικό του παράδεισο

αλλαζουν χερια τα χρονια - αποσπασμα απο την ποιητηκη συλλογη του Θαναση Φουντα

                              Μια μικρη αναφορα στη μνημη του

Πάλι εψές ήρθε μια άλλη γιαγιά, η ιστορία

Και αποκάλυψε τα ψέματα των ιστορικών

¨Μια εποχή χρυσή κι έναν λαμπρό αιώνα, μου είπε

Οι Αθηναίοι χτίσανε μνημεία πολλά και τον Παρθενώνα

Και χάραξαν μονάχα δυο ονόματα σε μια κολόνα¨

Ικτίνος , Καλλικράτης!

Αμνημόνευτα τα ονόματα των εργατών.

Μέτρησα με δρασκελιές και τριχιά τον Παρθενώνα

Τις μεγάλες πέτρες και τα κοτρόνια

Λογάριασα και τα κρυμμένα :

Σόμπολα, χαλίκια, σίδηρο , ασβέστη , άμμο , νερό , δρόμο , κολατσιό

Βλαστήμια , κατάρες στον ήλιο , αρρώστιες

Γιορτές , πανηγύρι , μυστήρια –Παναθήναια Ελευσίνια

Μάχες , ναυμαχίες , λιμούς , λοιμούς.

Έκαμα το μνημείο μεροκάματα: ανθρώπους , άλογα , μουλάρια , γαϊδούρια,

Μηχανικούς , χτίστες ,σαμαράδες , γύφτους , πεταλωτήδες , γεωργούς ,

Τριφύλλια , βρώμη , πέταλα ,καπίστρια , χαϊμαλιά , κύπρια.

Δυο ονόματα μοναχα .

Και δεν μου λένε ούτε για ένα σκοτωμένο δούλο , έναν τραυματία

Ένα πληγωμένο άλογο , ένα γαϊδουράκι νεκρό από το ξύλο

Ένα μουλάρι  τρελό από τη ζέστη

Το όνομα του ταβερνιάρη που έπινε ο Σωκράτης

Ένα μνημείο τρεις μνήμες: Περικλής , Ικτίνος , Καλλικράτης

Ενας αιώνας , ένας έρωτας της Ασπασίας

Βάσω Κατράκη η μεγαλη χαρακτρια

Αυτοβιογραφικό σημείωμα - Εκθέσεις/Διακρίσεις

αναδημοσιευση απο το εικαστικο

Γεννήθηκα στο Αιτωλικό του Μεσολογγίου.
Το Αιτωλικό είναι ένα μικρό νησάκι, που το συνδέουνε με τη στεριά δυο μακρυά πέτρινα γεφύρια με πολλές μικρές τοξοτές καμάρες. Το σπίτι μας ήτανε σχεδόν όλο μέσα στη θάλασσα και στη γειτονιά καθότανε όλο ψαράδες.

ΓΚΑΝΤΙ : Ο πολιτισμός ενός λαού ,φαίνετε από τη συμπεριφορά του στα ζώα

γνώρισα τους ανθρώπους κι αγάπησα τα ζώα

αναδημοσιεύω από ΜHΝYΜΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ

Χθες βράδυ και γύρω στις 11με 12 τα μεσάνυχτα, ακούστηκαν δυο πυροβολισμοί στην βορειοδυτική παραλία του Αιτωλικού. Οι δυο σφαίρες προορίζονταν για τα αδέσποτα σκυλιά που είχαν βρει καταφύγιο στο στάβλο του Γιάννη Παρά. Σύρθηκαν γρυλίζοντας σαν ανυπεράσπιστα μικρά παιδιά πνιγμένα στο αίμα. Το ένα από αυτά ξεψύχησε, το άλλο ψυχορραγεί κάπου εκεί. σε μια άκρη.

Τα ήξερα. Στο πορτ μπαγκαζ του αυτοκινήτου μου είχα πάντα μια σακούλα κροκέτες. Γνώριζαν τον...

θόρυβο του αυτοκινήτου μου κι εκεί που ήταν αραχτοί, σήκωναν το κεφάλι, τέντωναν τ' αυτιά, σηκώνονταν όρθια και χαιρετούσαν με την ουρά. και απλά περίμεναν. Ευγενείς θα λέγαμε. Δεν με ακολουθούσαν. Ο ένας μάλιστα, ο κοκκινοτρίχης είχε κι ένα δερμάτινο περιλαίμιο, δείγμα ότι κάποιος τον παράτησε. Έστω.

Κάποια μέρα μου έκανε και επίσκεψη, μα δεν είχα κάτι να τον τρατάρω, μόνο ένα χάδι του χαρίστηκε και ευγενής καθώς ήταν έσκυψε το κεφάλι σαν να μου έλεγε, μου είναι αρκετό. Και κουνώντας την ουρά, πήρε το δρόμο για το στάβλο.

Μετά τη γνωριμία μας, όποτε περνούσα του κορνάριζα. Άφηνε την παρέα του και με ακολουθούσε. Του άδειαζα τις κροκέτες στο γρασίδι αλλά δεν τις πλησίαζε αν δεν εισέπραττε πρώτα το χάδι του.

Στο δρόμο δεν έβγαιναν, ήταν προσεκτικά. Κανέναν δεν γάβγιζαν, είχαν τρυφερή συμπεριφορά. Μη ξέροντας που να απευθυνθώ, ένα ερώτημα θέλω να υποβάλλω, δημοσίως .

-Ποιους ενόχλησαν και ποια ανθρώπινα ένστικτα πάτησαν τη σκανδάλη;

Κλεισούρα Το φαράγγι των θρύλων και των παραδόσεων

Μια παλιά φωτογραφία παρμένη από το blog του Μιχάλη Κοτσαρη

Αν τύχει να το διαβείς μέρα σε συνεπαίρνει η ομορφιά της βλάστησης, η επιβλητικότητα των βράχων και το αργό πέταγμα των αετών.

Αν το διαβείς τη νύχτα τρόμος και ανατριχίλα από το κρώξιμο των πουλιών και το θρηνώδη βογκητό των μπούφων και της κουκουβάγιας

Οι φράσεις … π’να σι φάει τ’ όρνιο τσ’ κλεισούρας  και η μουρέ… μπούφο δεν είναι τυχαίες .

Η αρχαία Τραχίνα των Αιτωλών κατά τον Γάλλο περιηγητή Πουκεβίλ που την  διάβηκε το 1815.

Πολλούς ενέπνευσε το κάλλος του και η επιβλητικότητα του. Ο Κώστας Κρυστάλλης εμπνεύστηκε το ποίημα του ο καλόγερος της κλεισούρας

Ιστορικά πρόσωπα μόνασαν εδώ , όπως ο Γιάννης Γούναρης και ο Πανάρετος Παλαμάς .Οι βασιλείς Γεώργιος  Α'  και Όθωνας ,ο Σπυρίδων Τρικούπης , ο Δημήτρης Βικέλας ,ο Κοσμάς ο Αιτωλός και πολλοί άλλοι σταμάτησαν στη σκιά του πλατάνου του

Τριήμερο παρουσίας του συλλόγου μας

Μεσολογγι - γιορτες εξοδου 2011

Την παραμονή του Λαζάρου στην Ματσαράγκα και στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής (και όχι παρέλασης όπως κακώς μερικοί ονομάζουν) των εξοδιτων του Μεσολογγίου.

Για δεύτερη φορά ,στη ιστορία του ,ο πολιτιστικός  σύλλογος του χωριού μας πήρε μέρος στα  Λαζάρια , λαϊκό δρώμενο της Ματαράγκας .

Τα Λαζάρια έρχονται από το παρελθόν και συμβολίζουν τον ερχομό της Άνοιξης και τη γονιμότητα της γης

Ματαραγκα-Λαζαρια 2011

 Στην νεότερη ιστορία συνδέονται με την πολιορκία του Μεσολογγίου και την προσπάθεια αποπροσανατολισμού των Οθωμανικών 

Στιγμιότυπα από το Πάσχα του 1980

Από τις ομορφότερες εκδηλώσεις του συλλόγου
.Μετά την εκκλησία, την ημέρα του Πάσχα στη πλατεία του χωριού  γίνονταν η γιορτή της Αγάπης
 Ο σύλλογος κερνούσε  αναψυκτικά ποτά και γλυκίσματα .
Οι χωριανοι αντάλλασσαν ευχές ,τσουγκρίζαμε τα κόκκινα αυγά...

Μεγαλη πεμπτη περιμενοντας τη Λαμπρη

Από τα πιο σημαντικά στοιχειά που έχει στη διάθεση της μια κοινωνία ,σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, είναι το κοινωνικό της κεφάλαιο. Και ως τέτοιο ορίζετε το σύνολο των ευφυών ατόμων που διαθέτει. Όσο πιο πολλούς  ευφυής ανθρώπους έχει μια κοινότητα τόσο πιο καλύτερα λειτουργεί ,τα παιδιά ανατρέφονται πιο υγιή και ασφαλή και με καλύτερη εκπαίδευση Η ευφυΐα επηρεάζει την ηθική κρίση των ατόμων και τα κάνει να μην εξαντλούνται στην ικανοποίηση του προσωπικού τους συμφέροντος αλλά να λαμβάνουν  υπόψη ,τα συμφέροντα και τις επιθυμίες και των άλλων. Γίνονται καλύτεροι γείτονες . προστατεύουν το περιβάλλον, προγραμματίζουν  για  το μέλλον και δεν ζουν για το τώρα , συνεργάζονται καλύτερα με τους υπόλοιπους και εκφράζουν ευκολότερα την διάθεση τους για προσφορά  Να καθαρίσουν κοινοχρήστους χώρους . Να στολίσουν δημόσια κτήρια και ναούς  με αντάλλαγμα  ένα ευχάριστο συναίσθημα ,που όποιος δεν συμμετέχει δεν το νοιώθει .Έτσι....

Η τουλα πήρε τη σκούπα ,ο Στέφανος το λάστιχο ....και επί τω έργω

Καφενειον και ταβερνειον το ιατρειον της ψυχης

απο Δεξια  Πουρναρας Αποστολης .Πολιτης Γιαννης ,Πανος Ακριδας
Μπλικας Γιαννης ,Μαρκακης Μανωλης, Ζωγραφος Μητσος(Καπετανιος)
και πισω το ηλεκτροφωνο. Ολοι μικροι μεγαλοι μια παρεα στου Θωμα το μαγαζι

Εδώ ικανοποιούνταν η ανάγκη των ανθρώπων για επικοινωνία μεταξύ τους. Για ανταλλαγή απόψεων ,για καλαμπούρι ,για πειράγματα,γέλιο και χαρά .Εδω  δένονταν οι σχέσεις τους   πίνοντας ένα ποτήρι κρασί , κερνώντας ο ένας τον αλλον.Το  ουζάκι  μετά  στραγάλια

Όλες οι ηλικίες μαζί. Οι μικροί  έπαιρναν  από τους παλιούς τους κανόνες συμπεριφοράς της πιάτσας  και την παράδοση . Εδώ κερδίζονταν πρωταθλήματα και λύνονταν τα προβλήματα  της χώρας εδώ μάθαιναν τι πάει να πει δίνω το λόγο μου .

"ΜΑΛΛΙΑΣ " Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΟΥΡΗΣ

Κάνεις δεν γνωρίζει το πραγματικό του όνομα . Όλοι το φωνάζουν με το καλλιτεχνικό του.  "Ο Μαλλιάς" ! Τώρα από το  πώς βγήκε δεν το γνωρίζουμε αλλά ούτε και έχει σημασία. Εκείνο που μέτρα είναι ο καλοκάγαθος  χαρακτήρας, το γέλιο του και ο καλός του λόγος.

 Πάντα μπροστά, σε κάθε κοινωνική εκδήλωση είτε χαρά είτε λύπη. Στους γάμους πάντα παρών να ξεκινήσει το τραγούδι  και με το  απάνω σας, να το πάρει η απέναντι  παρέα και να συνεχίσει το γλέντι, με το φως της λάμπας, μέχρι το πρωί. Και στη λύπη παρών και σε όποια ανάγκη. Καλός συνδρομητής! Έτσι έλεγαν αυτούς τους ανθρώπους στο χωρίο  μας. Και το βράδυ στο καφενείο μαζί με την παρέα πίνοντας το κρασάκι του, για να φύγει η αποσταμάρα της μέρας, μαζί με τους άλλους, έλεγε τα καλαμπούρια του και αμέσως απάγγειλε και κάποιο  ποίημα του στην παρέα ,που έβγαζε για κάποιο γεγονός που έγινε εκείνες τις μέρες.

                       Για ένα αρνί μαλώναμε - Αλέκος και Σωτήρης

                       ποιος θα το πάρει από τους δυο - να γίνει νοικοκύρης!

έλεγε σατιρίζοντας κάποιες αντιδικίες χωριανών.

Και τις ζημιές από ακραία φυσικά φαινόμενα  τις διασκέδαζε με τον τρόπο του.

Τοπική κοινωνία και προστασία περιβάλλοντος - Αρθρο της Βασιλειας Αρτεμιαδου στο περιοδικο ΑΜΦΙΒΙΟΝ

Παράδειγμα ευαισθητοποίησης των νέων σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος αποτέλεσε η προσπάθεια τριών πολιτιστικών συλλόγων στην περιοχή του Αγρινίου με σκοπο τη  διάσωση του  ρέματος Κλεισούρας από την ανεξέλεγκτη απόρριψη σκουπιδιών

Το πρώτο βραβείο ζωγραφικής 

Ο πολιτιστικός Σύλλογος Κλεισορρευματων ''Ο Κλεισουρας'' ο Λαογραφικός-Πολιτιστικός Όμιλος Αγρινίου ''Συντροφια με την Παράδοση και ο Πολιτιστικός σύλλογος Χρυσοβεργιου σε συνεργασία με τον κ.Φώτη Περγαντη(βιολόγο-οικολόγο),την Κοινοπραξία Γέφυρα και την ASTRA PERIPTERA υλοποιησ ανεργο υποστήριξης πρωτοβουλιών της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς που αποσκοπούσε στην περιβαλλοντική αναβάθμιση του ρέματος Κλεισούρας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας αλλά και την ευαισθητοποίηση των κατοίκων της περιοχής. Το ρέμα Κλεισούρας,στις όχθες του οποίου φύονται πανύψηλες ιτιές και πλατάνια,καταλήγει στη Λίμνη της Λυσιμαχιας αφού πρώτα διασχίσει το περίφημο ομώνυμο φαράγγι ,φιλοξενεί σπάνια είδη φυτών και ζώων και αποτελεί την  τελευταία αποικία γυπών στην Αιτωλία. Αν και η ευρύτερη περιοχή συγκαταλέγεται στις προτεινόμενες τοποθεσίες  του δικτύου ''ΦΥΣΗ 2000'' η απόρριψη σκουπιδιών κατά μήκος του ρέματος αποτελεί μια από τις αιτίες υποβάθμισης του . Με την παρακίνηση και την μεγάλη συμμετοχή του τοπικού πληθυσμού ιδιαιτέρα των παιδιών και των νέων,υλοποιήθηκαν και οι τρείς φάσεις του έργου,που περιελάμβαναν συμβολικό καθαρισμό του ρέματος απο στερέα απόβλητα ,ομιλίες και διαγωνισμό έκθεσης- ζωγραφικής με θέμα το ρέμα και τελετή απονομής των βραβείων στους νικητές. μετά την επιτυχημένη αυτή προσπάθεια,οι τρεις φορείς υλοποίησης δηλώνουν οτι θα εντείνουν την προσπάθεια τους για την προστασία του περιβάλλοντος με τη συνεχή ευαισθητοποιήση του τοπικού πληθυσμού και με απώτερο σκοπό την πλήρη απκατάσταση του ρέματος Κλεισούρας

καθαριζοντας τον Κλεισούρα


 Το αρθρο δημοσιευτικε στο τευχος Ιανουαριου Φεβρουαριου το 2001

ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ...

Τότε που με τα γεωτρύπανα ανοίγονταν η γαλαρία που θα μετέφερε το νερό της  Λυσιμαχείας για την άρδευση της πεδιάδας του Νεοχωρίου και  Μεσολογγίου και την αντίστροφη μέτρηση για την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού

να μα στε και μεις!!!

καλώς σας / μας βρήκατε .Επιτέλους μας δωθηκε η δυνατότητα να βγούμε στο παράθυρο του σύγχρονου κόσμου Να μας γνωρίσουν και να γνωρίσουμε .