χρυσοβεργι123

Loading...

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Με τήν κομπανία των Ακριδαίων

Από δεξιά: Κ.Γιγκλάς, Φ.Ρούμπας,Π.Νικολογιάννης,Κ.Μπαλαούρας (με το κλαρίνο),Φ Ακρίδας (λαούτο),Θ.Ρουμπας,Τσίνας Νίκος( σαντούρι),Π Τσινας (όρθιος),Θ.Ακρίδας (βιολί),Θ.Κοτρώτσας και καθιστός ο Γ.Μλίκας(ταγματάρχης)



Σπουδαίες φωτογραφίες από το αρχείο του Νίκου Τσίνα 
Φωτογραφίες που θυμίζουν άλλες εποχές.
Τότε που οι ντόπιοι μουσικοί είχαν την τιμητική τους στα πανηγύρια μας και  ο χορευτής επέβαλε τον ρυθμό του.
Χωρίς πολύχρωμες αφίσες μεγάφωνα  κόρνες και εφέ.
Παραδοσιακός ρυθμός που μεταφέρονταν από γενιά σε γενιά καθαρός και αφτιασίδωτος.
Χωρίς μάνατζερ ,μεσάζοντες  φώτα και λουλουδούδες.






φέιγ βολάν της εποχής

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Το βάψιμο των νημάτων και η προέλευση των χρωστικών ουσιών

 

 

 


Αναδημοσιεύουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση με πάρα πολλά λαογραφικά στοιχεία από το φιλικό blog http://eyrytixn.blogspot.gr/ με την αδειά του βέβαια και με τίτλο:
 '' Όταν η Φύση διδάσκει την αξιοσύνη!''

 

 


  Από το εξαιρετικό βιβλίο των κκ. Τάκη Ευθυμίου και Κανέλλου Βασίλη με τίτλο «Του Αργαλειού τα Πάθη & τα Κάλλη», το οποίο κοσμεί τη βιβλιοθήκη μας, επιλέξαμε ένα χαρακτηριστικό κεφάλαιο όπου περιγράφεται, με πραγματικά παραστατικό τρόπο, η παλιά-παραδοσιακή διαδικασία της «νηματοβαφής» από τις άξιες γυναίκες των ορεινών χωριών.  

Βαφή νημάτων


Η βαφή ή το βάψιμο των νημάτων γινόταν στο καζάνι, μέσα σε βρασμένο νερό. Έριχναν τα τσικλιά στο καζάνι, τ’ ανακάτευαν μ’ ένα ξύλο για να βαφτούν όλες οι κλωστές και αφού τα έβραζαν αρκετή ώρα, τα έβγαζαν, ξέβγαζαν σε καθαρό νερό και ύστερα τ’ άπλωναν στο φράχτη να στεγνώσουν. Το ακάθαρτο υγρό που έβγαζε το βρασμένο μαλλί δεν το έχυνε η νοικοκυρά επειδή είχε μια κολλώδη ουσία. Το μάζευε και το έριχνε μέσα στο καζάνι της βαφής για ν’ αποτελέσει τη ζύμη του βαψίματος. Τα υγρά αυτά τα έλεγαν σαριά. Όταν έβαφαν στο καζάνι