χρυσοβεργι123

Loading...

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Ακτιβιστές στο Χρυσοβέργι

Μπορεί να έχουμε όλα τα ελαττώματα που έχουν οι μικρές κοινωνίες.Μπορεί να γκρινιάζουμε για ασήμαντα πράγματα.Μπορεί,μπορεί ,μπορεί........δεν ξέρω και εγώ τι μπορεί ! Ένα πράγμα όμως δεν μπορεί να συμβεί.Να χάσουμε την ταυτότητα μας, την ανθρωπιά μας και το φιλοτιμό μας ! Έρχονται κάποιες στιγμές, γίνεται ένα κλικ και αυτή η καθημερινότητα που ροκανίζει τη ζωή μας, εξαφανίζεται .  Πανάρχαιες αξίες πετιούνται στο προσκήνιο καθορίζοντας  αξιοζήλευτες συμπεριφορές και πρακτικές.



Είδαμε έκπληκτοι να φτάνουν στο χωριό κάποιοι μυστήριοι τύποι σπρώχνοντας κάτι καροτσάκια που πάνω τους ήταν στερεωμένες σημαίες  και  πλακάτ με διάφορα μηνύματα
Σε λίγο έφτασαν κι άλλοι , κι άλλοι και σε λίγο γέμισε η πλατεία .
Εκείνη την ώρα στην αίθουσα του συλλόγου το χορευτικό μας είχε μάθημα χορού.Σταμάτησαν να δουν ποιοι είναι οι ξένοι που γέμισαν την πλατεία .Ένας ήξερε Ελληνικά και έπιασαν κουβέντα.

Ήταν Γάλλοι, Ισπανοί και Ιταλοί ακτιβιστές .Ξεκίνησαν με τα πόδια από τη Νίκαια της Γαλλίας   με προορισμό την Αθήνα μεταφέροντας μήνυμα αλληλεγγύης στο δοκιμαζόμενο λαό της Ελλάδας Επέλεξαν το χωριό μας για την διανυκτέρευση τους και έτσι βρέθηκαν μαζί μας.Τα παιδιά του χορευτικού έπιασαν κουβέντα μαζί τους και τους πέρασαν στη αίθουσα των μαθημάτων χορού,πιάστηκαν όλοι μαζί και άρχισαν να γεύονται τους παραδοσιακούς μας χορούς.
 

Έξω στη πλατεία στήνονται οι σκηνές τους. Ο ''Μαρκονης'' ο μαγαζάτορας τους έδειξε που είναι η εξωτερική  βρύση του μαγαζιών .Ο επίτροπος της εκκλησίας ήρθε και τους άνοιξε την εξωτερική τουαλέτα που βρίσκεται στο πίσω μέρος. Ο Νίκος ο ''Μπούμερ'' τράβηξε από την ψησταριά του τη σούβλα με το κοντοσούβλι,έβγαλε το μισό και το έδωσε.Η Μάρθα έφερε από το σπίτι το ταψί με την πίτα  η Χριστίνα κατέβηκε στο κελάρι γέμισε μια μπουκάλα κρασί πήρε και σουβλάκια από την ψησταριά και τ΄φερε  και ο Κώστας άνοιξε το σπίτι του για ένα ντους ! Κι άλλοι που μου διαφεύγουν, με διαφόρους τρόπους έδειξαν τα φιλόξενα αισθήματά τους.
Οι ξένοι μας βέβαια,  είχαν το δικό τους κουμάντο . Έστησαν το δικό τους πετρογκάζι ,καθάρισαν τις πατάτες τους και στο καζάνι τους έριξαν μακαρόνια  για το βραδινό τους.
Την άλλη μέρα πριν αναχωρήσουν καθάρισαν  την πλατεία ,μας χαιρέτισαν και αναχώρησαν για τον προορισμό τους.
 Ο Ξένιος Δίας που κάθονταν πιο πέρα ακουμπισμένος σ' ένα δεντρό και μας κοίταγε ,ανασηκώθηκε, χάιδεψε την μακρυά του γενειάδα και αναχώρησε κι αυτός για την κορφή του Ολύμπου χαμογελώντας

  Στο καλό παιδιά και ευχαριστούμε!!!!